Freiheit
für Iranische Gewerkschaftsführer
Ossanlou und Salehi

Das Islamische Regime Irans versucht mit massivem Druck auf die sozialen Bewegungen, allen voran die Arbeiterbewegung, die zunehmende Unzufriedenheit in breiten Schichten der Bevölkerung zu unterdrücken.
Bereits seit 9. April sitzt der Dialysekranke „Mahmoud Salehi“, ein popluärer Arbeiteraktivist und Mitbegründer der Bäckergewerkschaft in Sanandaj in Haft. Ihm wird trotz seines kritischen Gesundhetszusatnds jegliche ärztliche Versorgung verwährt.

„Mansour Osanlou“ vorsitzender der Gewerkschaft der Beschäftigten beim Teheraner Busunternehmen „Vahed“, wurde am 10.07.2007 in Teheran auf offene Straße von einem Bus gezerrt und entführt. Erst nach einigen Tagen bestätigte das Regime seine „Festnahme“. Seit dem sitzt er im berüchtigten Evin Gefängnis. Es wurde bisher sogar keine Anklage gegen ihn erhoben. Weder seine Familienmitglieder, noch seine Anwälte haben bis jetzt ein Zugang zu ihm.

In den letzten Monaten hat das Iranische Regime dutzende weitere Aktivisten der Frauen- und Studentenbewegung sowie der Lehrergewerkschaften unter absurden Anschuldigungen verhaftet, schickaniert und zu Haftstrafen verurteilt. Auch die Zahl der öffentlichen Hinrichtungen der sog. „Asozialen Elemente“ hat repide zugenommen. Als Signal der Einschüchterung aller Bewegungen für ein gerechteres Leben, werden diese Menshcen barbarisch auf den öffentlichen Plätzen gehängt.

Aus Solidarität mit den inhaftierten Gewerkschafter Ossanlou und Salehi haben der Internationale Gewerkschaftsbund IGB (ITUC) und der Internationale Transportarbeiter-Föderation ITF den 9. August zu einem weltweiten Tag der Aktion erklärt und gemeinsam alle Mitgliedsgewerkschaften zu Protestaktionen aufgerufen.


Auch wir schließen uns dieser Reihe an und demonstriern für:
- Die sofortige Freilassung von Ossanloo und Salehi,
- Das Sofortige Ende der gezielten Verfolgung aller Gewerkschaftsaktivisten,
- Den Stopp von willkürliche Verhaftungen,
- Die Solidarität mit den Forderungen von Frauen, LehrerInnen und StudentInnen
- Die Freilassung aller politischen Gefangenen im Iran
- Das sofortige Ende des Straßenterrors und öffentliche Hinrichtungen im Iran

Donnerstag den 09.August 2007 um 16 Uhr

Am Breitscheidplatz Vor der Gedächtnis Kirche
Bahn-Verbindungen: U9: Kurfürstendamm, U2: Zoologischer Garten

Solidaritätsgruppe mit der Arbeiterbewegung- Berlin
Solidarity_vahed@yahoo.de

Diese Aktion wird unterstützt von:

-Verein Iranischer Flüchtlinge in Berlin e.V.
-Komitee zur Unterstützung der Politischen Gefangenen im Iran- Berlin e. V.

Bloggers support the jailed iranian student activists

‌

Bloggers support

the jailed iranian student activists

http://14mordad.blogfa.com/

August 5th 2007 is the 101-st anniversary of the Iranian constitutional revolution. BUT Iranian people still struggle for democracy and student activists are still sent to jails

Several student activists spend this year’s anniversary in jails. They include Mohammad Hashemi, Ali Nikoonesbati, Ali Vefghi, Bahareh Hedayat, Mehdi Arabshahi, Hanif Yazdani, Abodllah Momeni, Bahram Fayyazi, Habib Hajiheydari, Morteza Eslahchi, Mojtaba Bayat,, Masood Habibi, Saeed Hossein-nia, Arash Khandel, Ashkan Ghiasvand, Mohammad-Hossein Mehrzad, Ahmad Ghassaban, Majid Tavakoli, Ehsan Mansouri, and Amir Yaghoub-ali

In support and memory of our fellow activists, who some of them are bloggres as well, a group of Iranian bloggres will change their blog title on August the 5th to "August the 5th: The day of support for jailed Iranian students". We invite you, even as a non-Iranian blogger, to participate in this cause.

You can join

Whrite the name of your weblog in the comment box (hier),
so it will be added to the list of the supporting weblogs

(وبلاگ خود را در قسمت نظرخواهی وارد کنید يا به آدرس h14.mordad@gmail.com بفرستيد تا به لیست حامیان اضافه شود.)

وبلاگ های حامی - the supporting weblogs
(تا كنون 430 وبلاگ اعلام حمايت كرده اند - d()( (430 bloggres have joined till now

گرشا
ناشناس
بچه فنی
نهضت آزادی بیان
پنگوئن 101
شاه بیت
یار دبستانی
کاک هیوا
پسماندهای احساس
مهتاب
زنانه
شاه بیت
سرزمین رؤیایی
زمزمه
شاهرود
بامداد صادق
گامرون
پژوهنده
مریم گل
نگذار به بادبادک ها شلیک کنند
فریاد قلم
تا آزادی ...!
چرا؟
نگارستان
سیمرغ
کورسو
آدینه
بامداد
در آرزوی دیدار توام
دختری از ایران
روزمرگی های شهری
سلوک
اسپارترا
سیاسی
اشک ماه
آداش خان
گوناگون
یک نامه
یکشنبه ۱۴ مرداد
طبقه چهارم
کودک ایران
بلگ آزاد
پرنده ایی که با قفس به هوا رفت
نگار کویر
تجدد نامه
بدون سانسور
سرار نهان
ارس آوا
سنگ مذاب
خسته
بدون سانسور
حسام فیروزی
از خود با خویش
سایه سیاه و سرکشم اسیر دست آفتاب
باهوش ترین پسر دنیا
لاله سرخ کوی دانشگاه
ما و تاریخمان جور شما را فراموش نمی کنیم
فریاد
نارون
بادوم
کمیته جوانان کرد
جوادترین کامپیوتری پلی تکنیک
مهدی فخرزاده
انسان زاده شده که زندگی کند ...
روشنان
راز سر به مهر
حقیقت
کورش زعیم را آزاد کنید
می بی رنگی
گندمک
و اما امروز
۴۶۹
تداعی
گون
بند ۲۰۹
کتیبه مهر
مخمل
گاه نوشت های یک لیبرال دمکرات
بونتون
سایه بیدار من
زیباترین گلهای دنیا
تشنج دانشجویی
عاصی
دم که مرد نایی اندر نای کرد درخور نای است نی در خورد مرد
گسست
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهر کرد
سیمیا
روزگار غریب ما
جاودانگی
آزادی و حقوق جوانان
روسپیگری
روح
آسمون
دردل های یک عاشق
مترسک
راهب جامه خاکستری
حقوق بشر
عروسک کوکی
حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
گروه یاران مصدق (آزادی خواهان ایران)
چرا؟
دمکراسی
مسافری در کویر
حسام ۱۱۸
نویسش نقطه الف در نقطه الف
۱۴مرداد
وقتی که ...
دست نوشته ها
تارنمای حاج سید رضا آخوند زاده
بوی قرمه سبزی
ایرانی آزاد
ابر اردیبهشت
وقتی که ...
شکلات
فرهنگ و منش ایرانی کجاست؟
همین جا روی زمین
ساحل سلامت
همسنگر
مسافر من
یاران ایران جوان
عروج ناتمام
هبوط ناتمام
در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند
نیمه ی حاضر
میتینگ آنلاین
روزمرگی
نسرین
نیمه غایب
مسافر
اسرار نهان
یادداشت ها - زری اصفهانی
Mega site of Bible studies
سیمرغ
شبح
حرکت
ایران و ژاپن
ستاره
my strange world
فریادهای خاموش
ترانه عشق
از کیمیای مهر تو
قدح اندیشه ی من
حنجره
به امید ایرانی آزاد
بوی خاک
هوا هم این جا زندانی است
نگاهی به آسمان
مامانی عاشق
دیوژن
kargar
اتاقی از آن خود
اوهام هفتگی
پویا
سرزمین آفتاب
لندنی
درد دل
خودشیفتگی
1807
محاوره
بلاگ نوشت
دفتر سبز
مه
برای آزادی
راه من
روزهای سکوت
چای، سیگار، خبر
صفحه خودم
هوم
آذر فریاد
ناز خاتون
نارسیسا
سیاست
دختر همسایه
ورجاوند
نیمه تاریک ماه
زخم کاری خورده ای تا جاودان دلتنگ
بوی قرمه سبزی
مهر پاک
کرم کتاب
تفکراتی در حاشیه مدرنیته
خاتون شرقی
آوای موج
خیابان بهشت
آماتور
نت هشتم
dAmdOra
هنایش
خوشه چین
ایران آزاد
آش ایرونی
رها چون باد
تارنوشت
دخمه ها
کرم کتاب
نت هشتم
damdora
هنایش
خاتون شرقی
خوشه چین
خیابان بهشت
ایران آزاد
آش ایروونی
آوای موج
ققنوس سرخ شورشی
صدای آزادی
حواری خورشید
ذهن من
ایران آزاد
کیهو
من و زندگی
رییس جمهور آینده اوس پیمان روشن ضمیر
از هر دری سخنی
چیزی نیست
خوشبختی، آرامش، شادی و چیزهای دیگه
خواب روشن صبح
عاشقی رسم خوشایندیست
کلاغ به چی می خندی؟
پرواز در افق
بیننده
خبری
حرفی برای گفتن
جام جم
دختر شرقی
سرخوشان همینطوری
هیس
کبریت من
کاوه
undecided
ساز خاموش
قلندرنامه
روشن فکر
پیام دانشجو
رندانه
تا دموکراسی
میرا
مسافر
انزوا
عسل نگاشت
دفتر دانش من
حقوق بشر و فردگرایی
آفتابگردان عاشق
سیاه، آبی، سفید
لحظه های نقره ای
آیه نامه
روزگار ترانه و اندوه
کافه گودو
صور اسرافیل
کمانگیر
خورشید خانم
ققنوس
کلید
سوشیانت
چپ کارگری
من یک لیبرالم
یادداشت های هادی هژبری
اسپینوزا
علامه بلاگ
فریاد سکوت
هیچکی هیچکس
دوست معمولی
بی خانمون
صداي من
بابك
بوي عود
آگاهي
سنگ نوشته هاي يك زائر
انجمن مترجمين جوان ققنوس
نشريه اينترنتي سگال
پرگاس
يار دبستاني
ابوذر آذران
جوانه ها
من گدايي انتقاد مي كنم
كوروش آنلاين
صرصر
مرد نايي
كافه رنسانس
زيتون
تجربه هاي زنانه
تا رهايي دانشجويان دربند
دغدغه هاي گم شده
دندانپزشك
يادداشت هاي يك مرد تنها
جن نامه
وب آورد
حرف هاي دلم
نازنین مهرا مهرساعی
سين جيم و يادداشت
بيانيه
آژانس كوروش
شب سیاه
سیمرغ
هوای تازه
حقوق بشر
سفید
حزب دمکرات ایران
تریبون آزاد
اهورا
زندونی
آذرکمپ
رها چون باد
بازخوانی کاغذپارها
نوای نی
پرده
مردانی نیوز
زیر چتر چهل تیکه
و ...چه و چه و چه
تقریبن
نگاهی دیگر
ابزورد
فانوس دریایی
اتاق خبر
تنها در لاریسا
شنگرف
تداعی آزاد
یار دبستانی من
آداب سرباختن
حق
قصه ما
رنگ فریاد
کوچک ترین، زیباترین، ...
پژمان طوقیا
رامین مولایی
سوسیال دموکراسی
پلنوم
iranian for hr and democracy
یک پزشک دیگر
آفتاب از نگاه تو می روید
مبرآ
زن زمینی
خسن آقا
پیشداد
بچه فنی
زنانه ها
یک لحظه تنهایی
سرزمین من
ته دیگ
نظربازی
احمقانه ها
کارنوشت
خرداد
شوریده مغز
مرجان نمازی
کمپین بین المللی آزادی پلی تکنیک
برهنگی
هنروتآتر
ماجرایی به بزرگ خود زندگی
لابیرنت
کارتون سیتی
چوزموزی
آزادی پلی تکنیک
رضا سیدی
کشور ما
نه چندان روزنوشت های زندونی
اروس
حق
ایران آزاد
پيغام سروش
مجتبي كريمي
پژواك
سمت خيال
rotten gods
زندان ایران
پرنده خارزار
آداماس
تنگنا
بی روزها عروسک
CLICK4U
فردا
حرفهایی از جنس زندگی
نشریه سیاسی اجتماعی سحر
این جا و اکنون
تلویزیون کانال یک
و طهران خواب بود
دست نوشته های من
جنس دوم
بلفی
محبوب شب
درخت پیر تن من دوباره سبز می شود
طلوعی تا فردا
زنان شیراز
تنها برای تو می نویسم؛ بی بی باران
شهر خالی است ز عشاق
صبح خورشید
آفتاب می شود
چهره زن هنرمند در جوانی
پا برهنه در بهشت
شاید
نعنا پونه
خرس مهربان
در آستانه
آگاهی، خورشید واره ای بر ذهن انسان
علی آقا
فروغ زن
ادراک آزاد
my inner tramp of 1989
شاه بیت
در کوچه پس کوچه های دلم
R-lat
تشنج دانشجویی
آرش نصیری اقبالی
گردالی
زیر پوست زندگی
دلریخته
روزمرگی های من
هر جا که هستی یکی هست اینو بدون
دست نوشته های یک مهندس پزشکی
شاپرک ها
میم-الف
آن روزها
فانوس فریاد
همهمه
ایکاروس
من اینجا بس دلم تنگ است
باهوش ترین پسردنیا
میرزا بنویس
They call me RIRA
کویر نامه
نهال تنها
آفتوبه
خیابان بهشت
فریاد
مریم گل
ذهن سیال
یک نوجوان دبستانی

Student executed today
for being a gang-member!

Sheema Kalbasi
http://zaneirani।blogspot.com/

Meysam Lotfi (Meisam Lotfi), a student who was jailed for one year during the student uprising in 1999 was executed today for being a gang-member!!

The Iranian regime has been arresting students, journalists, ethnic, and political activist and sentencing them to death. The recent killings of twelve men falsely accused for offences such as rape and kidnapping are just examples of the regime’s latest crimes against humanity.

Say NO to A Mockery of Human Rights by NIAC

Mission for Establishment of Human Rights

(MEHR)

Say NO to A Mockery of Human Rights by NIAC 26 July 2007, Washington, D.C. Please read the views expressed in the following link about the participation of Amnesty International and Human Rights Watch in a round table discussion formed by a group that lobby for the unconditional relations between the US and the Islamic Regime: http://mehr.org/NIAC_persian.mht If you agree with these views, please sign a petition at: http://mehr.org/NIAC_AI_HRW.htm The following letters will be sent to AI and HRW on your behalf: http://mehr.org/Public_Letter_Amnesty.mht http://mehr.org/Public_Letter_HRW.mht ____________________________________ به میز گرد مضحکه ای که بنام حقوق بشر در ایران ترتیب داده شده و توسط سازمان های عفو بین الملل و دیدبان حقوق بشر ارتقا داده میشود اعتراض کنید. لطفا نقطه نظرات ارائه شده در اتصالات زیر را در مورد شرکت سازمانهای عفو بین الملل و دیدبان حقوق بشر در میز گردی که یکی از لابی گران رژیم اسلامی. نیاک، تدارک دیده است بخوانید: http://mehr.org/NIAC_persian.mht اگر با این نظرات موافق بودید، لطفا پتیشنی را که در این مورد تهیه شده دراتصال زیر امضا کنید http://mehr.org/NIAC_AI_HRW.htm بعد از امضای پتیشن، نامه های زیر از جانب شما به این دو سازمان فرستاده خواهد شد. http://mehr.org/Public_Letter_Amnesty.mht http://mehr.org/Public_Letter_HRW.mht MEHR P.O. Box 2037 P.V.P., CA90274 Tel: (310) 377- 4590 Fax: (310)377- 3103 URL: http://mehr.org

Arash Sahami won the television documentary award at the Amnesty International Media .

....... http://cityboyblog.com/ ......

City boy

No to War. No to Mullahs.

Iranian
Human Rights film

wins

Amnesty International award

The undercover documentary Execution of a teenage girl produced by Arash Sahami (left in the picture) won the television documentary award at the Amnesty International Media .

Arash Sahami and his team risked their lives by going undercover in Iran to capture the story of this little girl and the tragic end to her life..

The Observer (July, 2006) described the documentary as:

An almost impossible to watch documentary about the life of Atefeh Sahaaleh. a 16-year-old girl
who was hanged in a public square in Iran in 2004 after being charged with ‘crimes against chastity’. Using eyewitness accounts, reconstructions and undercover footage, the programme slowly recreates Atefeh’s life and shows why the same life was brutally extinguished. At times you really just want to look away from the screen unable to believe this is happening - but don’t, because this truly is one of the best documentaries of the year and one of the most important

....... http://cityboyblog.com/ ......

Save Moslah Zamani from death by execution!

Save
Moslah Zamani
from death by execution!

A 17 year old teenager, Moslah Zamani, has been sentenced to death by execution after serving 4 years imprisonment.

The judge, Brojerdi and his adviser Seyed Hassan Jafari of the Appeal Court #27 of the Supreme Court of Iran, approved the death sentence, and have instructed the authorities in the city of Sanandaj to execute the verdict.

Moslah Zamani was charged for having had sexual relationship with his girlfriend. Having served 4 years imprisonment, Moslah Zamani has been sentenced to death according to Article 105 of the Islamic criminal law.

Save Moslah Zamani from death by execution!

Association in Defence of
Political Prisoners and Human Rights in Iran

http://www.anjomane.blogfa.com
ad.hoqoqbashar@gmail.com
Tel:0044 07930193378

Sara Dehkordi / Schohreh Baddii: Offener Brief

Sara Dehkordi / Schohreh Baddii:

Offener Brief


Haftentlassung von
Kazem Darabi und Abas Rayel
im Fall Mykonos

Sehr geehrte Damen und Herren,

im Namen der Freiheit und Gerechtigkeit appellieren wir an Sie, uns Angehörige der Opfer des Mykonos-Attentats zu unterstützen.
In Zeiten der angeblich strikten Terrorismusbekämpfung seitens der deutschen Regierung und der Diskussion um die erfolgreiche Integration von Migranten, fühlen wir uns als deutsche Staatsbürger, seitens der Justiz, aber vor allem seitens der Bundesregierung, paradoxen Entscheidungen ausgesetzt.

Hintergründe:

Am 17. September 1992 tötet ein Killerkommando im Auftrag der iranischen Machthaber vier iranische Oppositionelle im Berliner Restaurant Mykonos.
Seit der Inhaftierung der Mykonos-Attentäter Kazem Darabis und Abas Rayels und insbesondere seit dem Mykonos-Urteil vom 10.April 1997, unternahm die iranische Regierung zahlreiche Versuche, Kazem Darabi durch politischen Druck auszutauschen.
Angebote aus Teheran diesbezüglich waren die Aufklärung des Todes / Aufenthaltes des israelischen Flugzeugpiloten Ron Arad, die Freilassung Helmut Hofers, der wegen „unsittlicher Beziehung zu einer Iranerin“ zwischen September 1997 (nur fünf Monate nach dem Mykonos-Urteil) und Dezember 1999 in Teheran im Evin-Gefängnis inhaftiert war und ursprünglich zum Tode durch Steinigung verurteilt wurde (siehe Details unter http://www.tagesspiegel.de/politik/;art771,2137533) und kürzlich die Freilassung Donald Kleins, der in Teheran eine 18-monatige Haftstrafe verbüßen musste, weil er auf einem Angeltrip von Dubai aus, iranische Gewässer befahren hatte. Im Le Figaro-Online vom 27.06.2007 ist folgende Aussage Kleins abgedruckt:

„Diese Sache scheint übrigens nichts mit der gegnerischen nuklearen Meinungsverschiedenheit zwischen Iran und Europa zu tun zu haben, obwohl man dies so lange vermutete. Laut Donald Klein handelte es sich vielmehr um einen Kuhhandel.

Kürzlich in der deutschen Presse über seine Befreiung interviewt, verwies der deutsche Tourist auf den iranischen Willen, ihn gegen Kazem Darabi auszutauschen, Mörder von vier iranischen Oppositionellen, getötet 1992 auf Anordnung des iranischen Geheimdienstes in einem Berliner Restaurant und in Deutschland zu lebenslanger Haftstrafe verurteilt.“
(freie Übersetzung, Quelle: http://www.lefigaro.fr/international/20070627.WWW000000521_stephane_lherbier_le_vrai_recit_de_sa_detention_iranienne.html)

Über weitere Austauschsangebote und Aufforderungen zur Freilassung Darabis von Seiten der Regierung im Iran wurde in der Presse nichts berichtet, was jedoch nicht bedeutet, dass es keine weiteren gab.




Rechtliche Fakten zur Freilassung der Mykonos-Attentäter:

Im Strafgesetzbuch ist verankert, dass Menschen ausländischer Staatsbürgerschaft, die in deutschen Gefängnissen inhaftiert sind, nach zwei Drittel ihrer Haftstrafe in ihr Heimatland abgeschoben werden können, um dort den Rest der Haftstrafe zu verbüßen.
In diesem speziellen Fall war jedoch das Herkunftsland Iran, der Auftraggeber der Morde.
An diesem Punkt sind folgende Auszüge aus dem Mykonos-Urteil und aus der Aussage des ehemaligen Staatspräsidenten Banisadr, von hoher Bedeutung:



Auszug aus dem Mykonos-Urteil vom 10.04.1997:

„Kazem Darabi Kazerounis Schuld wiegt besonders schwer. Er hat…….an der Vernichtung von vier Menschenleben mitgewirkt. Durch die Tat hat er sich als willfähriger Diener der im Iran herrschenden Machthaber erwiesen. Dem Senat ist nicht bekannt, dass er vor der Tat auch nur einen Anflug von Skrupeln gezeigt hat, was ein milderes Licht auf seine Persönlichkeit hätte werfen können.“ (Mykonos-Urteil Seite 385, Punkt 4)



Weiterhin heißt es im Urteil:

„Dagegen ist durch das Ergebnis der Beweiserhebung offenbar geworden, dass iranische Machthaber terroristische Anschläge im Ausland nicht nur billigen und ihren Tätern unverständlicherweise Ehrungen zukommen lassen, sondern dass sie selbst solche Anschläge gegen Menschen ins Werk setzen, die ihnen allein wegen der politischen Einstellung missliebig geworden sind. Ihre politischen Gegner lassen sie um der reinen Machterhaltung willen liquidieren.“ (Mykonos-Urteil Seite 361, Punkt 3)


Aussage des ehemaligen Staatspräsidenten Abol-hassan Banisadr am 23.08.1996 im Mykonos-Prozess:

„Ich habe eine Liste von 13 Personen, die in den weltbekannten, berühmten Terroranschlägen beteiligt waren….Diese Personen haben alle im iranischen Regierungssystem hohe Posten bekommen. Zum Beispiel wurde Kourosh Fouladi, der in England zu 12 Jahren Haft verurteilt worden war, nach seiner Freilassung Abgeordneter im Parlament. Weiterhin wurde Mehrdad Kokabi, der wegen Brandstiftung an einem Buchladen in England verurteilt worden war, Berater im Bildungsministerium.“



Fazit:

Rechtlich ist die Abschiebung nicht anfechtbar, da Angehörige der Opfer bzw. Nebenkläger keine Rechtsposition diesbezüglich haben.
Wichtig ist die politische Anfechtbarkeit: Das Gesetz, dass Ausländer nach zwei Dritteln der Haft abgeschoben werden können, wurde ursprünglich zur Entlastung deutscher Gefängnisse verabschiedet. Nicht jedoch, wenn ein Täter im Auftrag derjenigen Regierung gehandelt hat, zu der er abgeschoben werden soll.



Emotionales:

Nicht nur für die Angehörigen der Opfer, sondern für alle freiheitsliebenden Iraner, ist diese, vom deutschen Justiz-und Innenministerium geschickt eingefädelte Abschiebung ein Schlag ins Gesicht. Es geht nicht darum, dass die Täter ihr gesamtes Leben im Gefängnis verbringen sollen, denn dieser Protest hat nichts mit Rache zu tun. Für uns bedeutet diese Form der Freilassung, denn um nichts anderes handelt es sich in diesem Fall, eine Beugung seitens Deutschlands vor dem iranischen Staatsterrorismus. Wir kritisieren zudem die Doppelmoral seitens der Bundesregierung und der Justiz, da sicherlich eine Abschiebung der Attentäter nach nur zwei Dritteln Haft nicht zustande gekommen wäre, wären die Opfer des Attentats deutscher Herkunft gewesen.
Das Ergebnis ist ein großes Ohnmachtgefühl gegenüber beiden Seiten: der tyrannischen Regierung im Iran und der deutschen Regierung, die angeblich seit Jahren dem internationalen Terrorismus den Kampf angesagt hat (bedenke Innenminister Schäubles Sicherheitskonzept), wenn es um politische Interessen geht, jedoch nicht standhält.

Wir rufen alle Menschen, die im Namen der Menschenrechte ein Zeichen setzen und ihre Solidarität äußern möchten auf, diesen offenen Brief zu unterzeichen, ganz gleich welcher Herkunft oder mit welchem politisch-gesellschaftlichen Hintergrund.

Sara Dehkordi / Schohreh Baddii
16.07.2007

ABF: at least 50 executions only in May 2007

ABF: 50 executions only in May 2007

In light of the recent upsurge in violence in Iran, the new wave of persecution of minorities, the record high number of executions (at least 50 executions only in May 2007) including that of juvenile offenders, and the arbitrary arrests of academics, students, and peaceful human rights activists, ABF would like to draw attention to the Islamic Republic’s fundamentally flawed legal system, which, over nearly three decades, has deprived Iranians of their basic rights including the right to due process of law and which considers some categories of citizens such as the Baha’is unfit to be protected by law.

Twenty-four years ago in June 1983, seventeen members of the Baha’i community in Iran were executed in the southern city of Shiraz*. These men and women were among scores of Baha’is arrested in Shiraz in 1982-1983, interrogated repeatedly, tortured and pressured to recant their faith.

The religious judge and head of the Shiraz Revolutionary Tribunal, who sentenced these men and women to death, publicly vilified Baha’is and described them as “deviant” and as “instruments of Satan”. The judge referred to active members of the community as kofar harbi, or infidels, who have no rights, not even the right to life. “It is clear”, he said, “that there is no room, whatsoever, for Baha’ism and Baha’is in the Islamic Republic of Iran”.

Today, Baha’ism remains unrecognized in Iran, the Baha’i community has no legal status, and discrimination against it continues unchecked. Further, recent reports** indicate a new surge in anti-Baha’i propaganda and in the persecution of Baha’is dwelling in the Islamic Republic of Iran.

By remembering and honoring the memory of these seventeen victims, whose execution was a blatant violation of their right to freedom of religion, and, in the light of the alarming news from Iran, ABF hopes to draw attention to the vulnerability of the members of an unrecognized community whose blood can be shed legally in their own country.

* Bahram Afnan , Inayatu'llah Ishraqi , Kurush Haqbin, Nusrat Ghufrani Yalda'i, Roya Ishraqi , Tahereh Arjumandi Siyavushi , Bahram Yalda'i , Izzat Janami Ishraqi , Mahshid Nirumand , Shahin (Shirin) Dalvand , Zarin Muqimi-Abyanih, Hidayatu'llah Siyavushi, Mona Mahmudnizhad ,Tuba Za'irpur, Rahmatu'llah Vafa'i, Simin Sabiri , Akhtar Thabit, Abdu'l-Husayn Azadi, Jamshid Siyavushi,Suhayl Hushmand,
The information in these victims' stories is not complete. ABF hopes that by presenting what is available at this time, survivors and those who knew the victims will be encouraged to come forth and submit facts and documents relevant to their cases and to the case of other Baha'is put to death in Iran. (http://www.abfiran.org/memorial-add.php)

** Background on the recent persecution of Baha’is:

http://www.bahai.org/persecution/iran/update

Iran Steps Up Monitoring of Baha'is:
http://www.abfiran.org/english/document-269-611.php

Baha'i Schoolchildren in Iran Increasingly Harassed and Abused by School Authorities:

http://www.abfiran.org/english/document-281-656.php

A Faith Denied:
http://www.iranhrdc.org/english/pdfs/Reports/bahai_fullreport.pdf

---

واشنگتن، 30 ژون 2007

در پرتو افزایش اخیر خشونت در ایران، موج تازه آزار اقلیتها، شمار کم نظیر اعدامها (بیش از ۵۰ مورد تنها در ماه می سال جاری) که دربرگیرنده مجرمان نوجوان می‌شود، و دستگیری خودسرانه دانشگاهیان و دانشجویان و فعالان حقوق مدنی و اجتماعی که برای نیل به اهدافشان به شکل مسالمت‌آمیزاقدام می کنند، بنیاد برومند بر آن است که توجه همگان را به نظام قضایی اساساً معیوب جمهوری اسلامی جلب کند. نظامی که قریب سه دهه حقوق ایرانیان را، از ازجمله حق بهره‌مندی از آئین دادرسی عادلانه هماهنگ با ضوابط بین المللی، نقض کرده است و برخی اقشار شهروندان همانند بهائیان را حتی ازحق حمایت قانون نیز محروم می کند.

۲۴ سال پیش در خردادماه سال ۱۳۶۲، هفده عضو محفل بهائیان ایران در شهر جنوبی شیراز اعدام شدند. این زنان و مردان از میان انبوه بهائیانی بودند که در سالهای ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ در شیراز* دستگیر شده، مورد بازجویی‌های مکرر قرار گرفته، شکنجه شده، و تحت فشار قرار گرفته بودند تا دین خود را تکذیب کنند.

حاکم شرع و رئیس دادگاه انقلاب شیراز که آنان را به مرگ محکوم کرد، علناً از بهائیان به عنوان "منحرف" و "ابزار شیطان" یاد نمود. حاکم شرع اعضای فعال محفل بهائیان را "کفار حربی" خواند که هیچ حقی ندارند حتی حق حیات. او گفت: "واضح است که تحت هیچ شرایطی جایی برای بهائیگری و بهائیان در جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد."

تا به امروز دین بهائی در ایران به رسمیت شناخته نشده است و محفل بهائیان هیچ جایگاه قانونی ندارد و تبعیض علیه آن بی‌محابا ادامه دارد. علاوه براین، گزارشات اخیر** نشانگر آن است که تبلیغات ضد بهائی و آزار بهائیان در جمهوری اسلامی ایران افزایش یافته است.

با یادآوری و گرامیداشت خاطره این ۱۷ قربانی که اعدامشان مصداقی است خشونت بار از نقض حق آزادی وجدان و مذهب‌ ، و در پرتو اخبار نگران کننده از ایران، بنیاد برومند امیدوار است تا توجه همگان را به آسیب پذیری اعضای قشری ازجامعه که موجودیتش به رسمیت شناخته نمی شود جلب کند؛ این افراد در کشوری زندگی می کنند که قانون ریختن خونشان را مجاز نموده.

...................

*اطلاعات مربوط به این قربانیان کامل نیست. بنیاد برومند امیدوار است که با ارائه آنچه که در این مقطع در دسترس می‌باشد، بازماندگان و تمامی کسانی که این قربانیان را می‌شناسند تشویق شده و با مراجعه به (http://www.abfiran.org/farsi/memorial-add.php) مدارک و شواهد مربوط به این پرونده‌ها و پرونده‌های مربوط به سایر بهائیانی که در ایران اعدام شده‌اند را ارائه کنند. نامها : سهیل هوشمند، طوبی زائرپور، جمشید سیاوشی ، عبدالحسین آزادی، عزت جانمی اشراقی، رویا اشراقی، عنایت الله اشراقی، بهرام افنان، طاهره ارجمندی سیاوشی، هدایت الله سیاوشی کورش حق بین، شهین (شیرین) دالوند ، اختر ثابت، مونا محمودنژاد، سیمین صابری، رحمت الله وفائی، مهشید نیرومند، بهرام یلدایی، نصرت غفرانی یلدائی

**در زمینه آزار اخیر بهائیان:

http://www.bahai.org/persian/persecution/iran/update